SIRI ASLI NETFLIX
EPISOD 28
Dari dulu saya ingin tahu
dendam antara ibu bapa awak dan Istana Yihua.
Jika awak tak kisah, saya mahu ikut awak ke sana.
Sudah tentu, tak ada masalah.
Oh, ya. Siapa nama ayah awak?
Ayah saya?
Dia adalah satu-satunya,
yang terkenal, jejaka paling kacak di dunia ini,
Jiang Feng.
"Jiang Feng"?
Saya dengar
dia lemah lembut dan sopan orangnya.
Tiada gadis di dunia ini yang tak tergoda melihat senyumannya.
Bagaimana dia mati?
Saya tak pasti kisah keseluruhannya.
Yang saya tahu
ayah saya dibunuh oleh lelaki bernama Jiang Qin
dan tuan-tuan Istana Yihua.
Jadi apa kaitannya dengan Tuan Yan?
Pak Cik Yan adik-beradik seguru ayah saya.
Selepas selamatkan saya, dia diperdaya dan pergi ke Ngarai Hina.
Dia diseksa oleh penyangak dan tak sedarkan diri selama sedekad.
Baru-baru ini dia sembuh dan menghalau penyangak-penyangak itu.
Kali ini dia kembali untuk menamatkan semua dendam yang ada.
Tuan-tuan Istana Yihua membunuh ibu bapa awak.
Tuan Yan pak cik awak.
Tuan-tuan Istana Yihua ibu saudara saya.
Pertarungan antara kita tak dapat dielakkan.
Sama ada saya terpaksa saya bunuh awak...
Atau saya bunuh awak.
Kita ditakdirkan untuk bermusuh.
Saya rasa takdir kita agak aneh.
Bak kata orang, "Apabila bala menghampiri,
kita pasti gementar.
Kerana belum jadi apa-apa, mari nikmati saat ini."
Saya tak berpendidikan. Janganlah berlagak.
Guna bahasa mudah.
"Makan dan minumlah, kerana esok kita mati."
Minum?
Itu tak ada masalah!
Saya boleh minum...
Oh, ya. Hari ini awak mesti ikut saya.
Kenapa?
Hari ini hari lahir saya.
"Hari lahir"?
Hari kelapan pada bulan keenam. Hari inilah.
Bila hari lahir awak?
Saya tak tahu bila saya lahir.
Awak tak tahu tarikh lahir awak?
Awak tak pernah sambut hari lahir?
Tak.
Tak pernah makan mi panjang umur?
Semua orang cemburu dengan awak,
tapi rupanya awak rugi besar!
Bagaimana agaknya zaman kanak-kanak awak?
Beginilah.
Hari ini hari lahir saya, anggaplah ia hari lahir awak juga.
Kita sambut sama-sama. Macam mana?
Bagaimana sambut hari lahir?
Ini mi tuan.
Silakan.
Paling penting
ketika sambut hari lahir adalah makan mi panjang umur
dengan telur.
Mi ini nampak banyak, tapi sebenarnya cuma ada seutas.
"Seutas"?
Awak tak pernah dengar?
"Makanlah mi dari pangkal ke hujung supaya kuat seperti lembu.
Makanlah mi dari pangkal ke hujung supaya si gadis tak bimbang."
Oh, saya faham.
Menurut fisiognomi,
jika belahan bibir panjang, panjang umur.
Jika belahan bibir lebih seinci, dia hidup lebih 100 tahun.
Panjang mi mewakili panjang wajah.
Patutlah orang makan seutas mi pada hari lahir.
Kenapa awak ketawa?
Hua Wuque.
Agaknya awak dah gila kerana asyik membaca di Istana Yihua.
Jika makan mi panjang umur menambah kepanjangan wajah dan usia,
apabila makan mi lapan inci ini,
maknanya belahan bibir kita akan jadi lapan inci?
Sudahlah. Makan.
Hua Wuque.
Awak kalah.
Hebatnya.
Kenapa saya tak terfikir?
Awak sangat aneh.
Awak dah kalah tapi gembira pula.
Hei, marilah main bersama saya.
Tak boleh.
Jika tuan-tuan tahu, saya akan dibunuh.
Tapi saya bosan main Go seorang.
Tuan berlawan dengan tangan sebelah lagi.
Tentu bagus kalau saya ada adik.
Adik, saya akan guna yang putih.
Abang, saya akan guna yang hitam.
Semasa kecil, saya selalu main Go seorang.
Saya berangan saya ada adik yang bermain dengan saya.
Impian saya jadi kenyataan hari ini.
Kalau awak rasa nak main Go, carilah saya,
itu pun kalau tak takut kalah.
- Mari main lagi. - Hei, tunggu.
Untuk perlawanan ini, orang yang kalah perlu habiskan seteko arak.
"Seteko"?
Pelayan, bawa sepuluh teko arak.
Baik!
Bagus!
Mari kita main.
Mari.
Satu lagi perkara penting apabila sambut hari lahir adalah
hanyutkan pelita ini dan buat hajat.
Kenapa perlu buat hajat?
Saya terlupa.
Awak membesar di Istana Yihua.
Awak ada segala-galanya.
Jadi awak tak perlu buat hajat.
Tapi ini bukan Istana Yihua.
Ada apa-apa yang awak hajatkan?
Selalunya awak buat hajat apa?
Saya?
Mestilah yang hebat-hebat.
Seperti
dapat makan semua hidangan di dunia ini dari laut dan darat,
berkahwin dengan gadis jujur, paling baik dan paling comel.
Hei, hanyutkan pelita itu.
Sekarang, buat hajat.
Apa yang awak hajatkan?
Awak pula?
Awaklah cakap dulu, baru saya cakap.
Awak tak cakap, saya tak nak cakap.
Awak semakin bijak.
Jangan lari!
Jiang Xiaoyu!
ISTANA YIHUA
Kak Yaoyue, kenapa?
Bukan saja Hua Wuque tak bunuh Jiang Xiaoyu,
mereka berdua...
sudah bersahabat.
Kenapa jadi begini?
Tolong!
Siapa itu?
Awak siapa?
Lambang itu mewakili tuan-tuan Istana Yihua.
Saya perlu panggil tuan apa?
Tuan Tong.
Salam sejahtera, Tuan Tong.
Bangun.
Jawab soalan saya.
Apabila awak meninggalkan istana, apa pesan tuan-tuan?
Mereka suruh saya bunuh Jiang Xiaoyu.
Sudahkah awak lakukan?
Saya...
Ambillah.
Dia...
- Jiang Xiaoyu? - Ya.
Jika begitu, bagus.
Bunuh dia.
Jika awak tak mahu membunuh orang yang tak boleh melawan,
bebaskan titik akupunkturnya.
Sahabat, saya tahu awak akan selamatkan saya.
Hei, awak siapa?
Pakai topeng dan menakutkan orang pada tengah malam.
Hua Wuque, tunggu apa lagi?
Tak boleh.
Awak lupa arahan tuan-tuan?
Saya tidak lupa arahan mereka.
Tapi kami akan bertarung tiga bulan lagi.
Saya tak boleh bunuh dia sekarang.
Berani awak ingkar arahan tuan-tuan?
Tidak, tapi saya tidak boleh mungkir janji.
Jika ibu saudara saya di sini pun, saya tetap takkan bunuh dia.
Ibu saudara saya akan hampa dan saya menentang ajaran Istana Yihua.
Awak enggan bunuh dia bukan sahaja kerana janji,
tapi ada perkara lain, bukan?
Tidak.
Jika begitu, Hua Wuque, tak perlu tunggu tiga bulan.
Saya arahkan awak bunuh dia sekarang!
Maaf. Saya tak dapat menurutinya.
Hei, Raksasa Hodoh.
Dia kata tiga bulan lagi dia akan bunuh. Tak bolehkah awak bersabar?
Awak panggil saya apa?
Raksasa Hodoh.
Kenapa? Salahkah?
Awak tak berani tunjukkan wajah. Pasti rupa awak hodoh.
Awak culik saya ke dalam hutan pada tengah malam
dan memaksa dia untuk bunuh saya.
Kalau tak gila, pasti awak raksasa.
Tiga bulan pun tak boleh.
Entah-entah
awak tak boleh tunggu sebab dah tua
dan takkan hidup selama tiga bulan?
Bedebah, apa awak kata?
Sudah ditakdirkan
salah seorang daripada kamu akan mati di tangan seorang lagi.
Hari itu tetap akan tiba.
Mungkin kita patut tunggu.
Baik. Saya tunggu tiga bulan lagi.
Adakah ini bermakna tuan bersetuju?
Baik, awak boleh pergi.
Bagaimana dengan dia?
Dia tak boleh ke mana-mana.
Tuan mahu kurung dia?
Sepanjang tiga bulan ini, saya akan melindunginya daripada bahaya.
Saya akan pastikan dia tidak cedera.
Selepas tiga bulan, saya akan serahkan dia kepada awak.
Tuan.
Saya tak mahu menyusahkan awak dengan melindungi saya.
Melindungi orang seperti awak tidaklah susah.
Awak tak tahu nampaknya.
Saya orang paling keji dari Ngarai Hina.
Ramai orang dalam kalangan pahlawan mahu membunuh saya.
Selain Hua Wuque, orang lain tak dibenarkan membunuh awak.
Jangan terlalu yakin.
Takut nanti awak sendiri malu.
Orang yang boleh memalukan saya sudah mati.
Bagus! Jika begitu, saya boleh buat apa saja beberapa bulan ini.
Saya boleh cakap dan buat sesuka hati.
Tiada siapa akan cederakan saya.
Dengan adanya saya, awak tidak akan dapat
buat apa-apa dalam tiga bulan ini.
Jangan terlalu pasti.
Hua Wuque, awak tunggu apa lagi?
Hua Wuque.
Saya tak ramai sahabat.
Saya gembira awak menjadi sahabat saya.
Jika awak bunuh saya dalam pertarungan kita pun,
saya terima dengan rela.
Saya mahu jumpa Pak Cik Yan di Zhenjiang.
Tolong beritahu dia saya tak dapat datang.
Apa yang dia katakan kepada awak?
Saya tak cakap apa-apa.
ZHENJIANG
Tengoklah. Baju cantik dan murah.
Jaga diri.
RESTORAN YANG ZIJIANG
Tiada berita daripada Yulang?
Belum lagi.
- Teruskan mencari. - Baik.
Tuan, silakan.
Sila tunggu sebentar. Saya akan hidangkan makanan.
Yan Nantian?
Dia masih hidup.
Tuan Jiang, tuan mahu arak lagi?
Adakah awak Wira Jiangnan yang terkenal,
Jiang Biehe?
Janganlah memuji.
Bolehkah saya duduk di sini dan minum bersama awak?
Silakan.
Benarlah khabar angin dunia pahlawan.
Yan Nantian terselamat dari Ngarai Hina.
Sudah lama saya menghilang dari dunia pahlawan.
Apabila saya mula berkelana,
saya dikhabarkan bahawa awak pahlawan paling terkenal.
Alang-alang kita bertembung, marilah kita minum bersama.
Tuan Jiang, awak tak mahu duduk?
Mari minum, Tuan Yan.
Saya ucap selamat kepada awak.
Mari minum.
Kenapa dia tak cam saya?
Dia diseksa terlalu dahsyat di Ngarai Hina sampai dia hilang ingatan?
Atau mungkin ini perangkap?
Kenapa awak tak minum lagi?
Saya tak sangka saya akan terjumpa Pemain Pedang Terulung Dunia,
Tuan Yan Nantian di Zhenjiang hari ini.
Dari dulu lagi saya mengagumi awak.
Saya rasa sangat bertuah dapat berjumpa awak hari ini.
Ya.
Memandangkan ini hari pertama kita bertemu, kita patut minum puas-puas.
Sudah tentu.
Saya gembira dapat berjumpa awak. Kita minum puas-puas.
Kita minum sampai puas.
Ya, minum sampai puas.
Pelayan, bawakan 30 balang arak!
Baik!
Nampaknya dia betul-betul tak cam saya.
Saya tentu sudah banyak berubah sepanjang 18 tahun lepas.
Sila.
Puasnya!
Seronok minum dengan awak.
Tapi ada satu benda yang saya tak faham.
Kenapa orang yang paling baik
dan orang paling jahat di dunia ini
ada nama yang sama iaitu Jiang?
Apa maksud awak?
Saudara seguru saya, Jiang Feng,
ialah orang paling mulia di dunia dan sangat berwibawa.
Boleh dikatakan dialah orang dengan hati yang paling suci.
Nama orang suruhannya, Jiang Qin, pun juga Jiang.
Jiang Feng selamatkan nyawa dia.
Dia terhutang budi dengan Jiang Feng.
Tapi orang bawahan tak kenang budi itu
berpakat dengan penjahat untuk membunuh Jiang Feng.
Namanya Jiang Qin dan dia manusia paling keji.
Itu bukan sekadar keji.
Tetapi itu manusia paling hina di dunia!
Malangnya saya tak tahu di mana si tak guna itu sekarang.
Saya datang ke Zhenjiang pun sebab mahu mencari dia.
Kalau saya jumpa dia,
saya akan hancurkan tulang dia satu demi satu.
Tuan Yan.
Saya bukan Jiang Qin.
- Maaf. - Tak apa.
Mungkin saya sudah banyak minum.
Saya rasa sangat berbesar hati dapat minum bersama awak.
Ini peluang sekali seumur hidup.
Sila minum lagi!
Baik.
Apabila minum dengan sahabat sejati,
- setahun terasa ibarat sesaat. - Setahun terasa ibarat sesaat.
Ayuh.
Minum lagi. Ayuh!
- Tuan Yan! - Setahun terasa ibarat sesaat.
Tuan Yan!
Yan Nantian.
Maaf, saya terpaksa buat begini.
Awak patut sudah mati lama dahulu.
Awak pura-pura pengsan rupanya?
Setakat arak beberapa balang saja tak cukup untuk buat saya mabuk.
Jiang Biehe.
Awak paksa saya minum banyak, tapi awak sendiri minum sikit.
Saya sudah agak awak ada niat jahat.
Jiang Biehe.
Kita berdua tidak bermusuh.
Kenapa awak mahu bunuh saya?
Masakan dunia ini boleh terima kewujudan dua wira yang sama handal?
Awak dan saya tak boleh wujud bersama.
Awak rasa mungkinkah kita berdua boleh wujud bersama dalam dunia pahlawan?
Awak sekadar wira pada nama sahaja.
Awak sangat zalim
dan sanggup melakukan perbuatan sekeji itu.
Kalau saya tak bunuh awak hari ini demi kebaikan dunia pahlawan,
entah siapa lagi yang awak akan bunuh nanti.
Awak perlu bunuh saya?
- Ya! - Kalau awak bunuh saya,
siapa yang boleh beritahu awak di mana Jiang Qin?
Awak takkan dapat menemui dia selama-lamanya.
Jadi awak tahu di mana Jiang Qin?
Ya.
Mana dia?
Tadi awak mahu bunuh saya, bukan?
Bunuhlah saya.
Awak seorang wira ternama,
takkan air muka awak tak jatuh
kalau orang lihat awak menyoal saya begini?
Saya boleh beritahu awak,
tapi...
awak mesti janji dua benda dengan saya.
Apa dia?
Awak dengar sini baik-baik.
Pertama, awak bukan saja tak boleh bunuh saya hari ini,
tapi mulai saat ini,
awak tak boleh apa-apakan saya walau sedikit pun.
Baik.
Saya janji.
Kedua,
saya akan beritahu awak di mana Jiang Qin,
tapi awak mesti rahsiakannya
dan jangan beritahu sesiapa.
Saya janji itu juga.
Saya sendiri mahu bunuh dia.
Saya takkan beritahu orang lain.
Baiklah.
Baguslah kalau begitu.
Tapi macam mana kalau awak tak boleh bunuh dia?
Kalau saya sendiri tak boleh bunuh dia,
tiada siapa yang boleh.
Bagus.
Baguslah kalau begitu.
Sekarang, cakap.
Mana Jiang Qin?
Dia ada di sini.
Sayalah...
Jiang Qin.
Apa awak kata?
- Awak Jiang Qin? - Ya.
Orang suruhan yang beri awak pesanan itu.
Penipu yang mengumpan awak pergi ke Ngarai Hina.
Musuh yang awak teringin mahu bunuh sejak dulu lagi.
Sayalah orangnya.
Tak guna!
- Saya akan bunuh awak! - Yan Nantian!
Awak sudah lupa janji awak?
Awak seorang wira ternama,
jadi kalau orang lain tahu awak mengingkari janji,
apa pandangan mereka terhadap awak nanti?
Awak...
Awak sangat terdesak untuk memburu Jiang Qin.
Sampai awak bersumpah takkan mengapa-apakan saya.
Tapi sekarang,
awak sudah tahu di mana musuh awak,
tapi awak tak dapat bunuh dia.
Bukankah ini takdir namanya?
Baiklah.
Sekarang saya akan lepaskan awak.
Tapi jangan terlalu gembira pula.
Satu hari nanti, Tuhan sendiri akan melaknat awak.
Saya akan menanti hari itu.
Laparnya!
Ada orang tak?
Awak mahu pergi mana?
Awak pula pergi mana?
Saya cari awak merata-rata!
Saya bangun awal, tapi awak tak sediakan sarapan.
Saya sangat lapar.
Jangan berani cuba apa-apa muslihat dengan saya.
Yalah.
Awak memang cekap dan handal.
Tak kira apa saya buat, saya takkan dapat lepaskan diri.
Baguslah kalau awak sedar.
Sedap.
Sangat sedap.
Mana awak dapat makanan ini?
Saya tak pernah makan makanan selazat ini.
Makan sajalah. Jangan membebel lagi.
Awak tak buka topeng pun. Macam mana awak mahu makan?
Tentu susah. Mari saya tanggalkan.
Sakit!
Lepas! Saya takkan tarik topeng awak!
Lepaskan saya!
- Sakitnya! - Dengar amaran saya.
Sepanjang tiga bulan ini, kalau awak tak jaga perangai,
- awak akan menyesal. - Baik!
Saya janji!
Lepaskan saya.
Tangan dan kaki awak kecil saja, tapi rupanya awak sangat kuat.
Sekarang kenapa pula?
Saya mahu pergi tandas.
- Awak menipu lagi? - Saya...
Saya betul-betul perlu ke tandas.
Semua orang tentu perlu buang air. Tiada siapa yang boleh tahan.
- Saya tak boleh tahan lagi! - Jangan pergi!
Nanti saya akan tercirit di sini.
Kalau saya tercirit di sini, awak juga yang putus selera makan.
Berani awak!
Tak kira sehebat mana pun awak,
boleh terbang atau masuk ke perut bumi,
awak tak boleh tahan orang membuang air!
Kalau awak tak benarkan,
hanya ada satu cara saja.
Awak bunuh saya sekarang!
Kalau tidak...
Kalau tidak, saya takkan tahan lagi! Nak terkeluar!
- Nak terkeluar! - Pergilah!
TANDAS
Awak dah matikah di dalam?
Sikit lagi!
Saya sedang sibuk membuang, tapi awak berkawal.
Malulah saya.
Leganya.
Kenapa lama sangat?
Sudah berhari-hari saya tak membuang. Mestilah saya akan ambil masa.
Sekarang usus saya sudah kosong
dan badan saya rasa lebih ringan.
Ini kenapa pula?
Lapar.
Menyusahkan betul!
Lepas awak membuang, mestilah kena makan, bukan?
Hei, awak kata kita akan pergi makan!
Kenapa awak bawa saya ke sini?
Supaya awak jaga perangai.
Awak mahu ke mana? Awak patut melindungi saya.
Saya sudah tekan titik saraf awak, awak tak boleh bergerak.
Mana awak mahu pergi?
Hei, saya tak boleh bergerak langsung.
Awak tak risaukan keselamatan saya?
Tak ada orang lain dalam hutan ini.
Ini tempat paling selamat untuk awak.
Betul cakap Si Raksasa Hodoh.
Tempat terpencil seperti ini memang tak ada orang.
Tak mungkin ada orang boleh selamatkan saya.
Kalau saya duduk saja di sini, saya takkan dapat lepaskan diri.
Hei! Macam mana kalau hujan?
Badan saya lemah. Saya mudah jatuh sakit.
Saya tak kisah kalau sakit,
tapi kalau saya mati sebab sakit, nama awak juga tercalar.
Ingat, awak janji dengan Hua Wuque
yang awak akan pastikan saya selamat.
Awak mahu mengingkari janji awak?
Saya boleh pulihkan apa saja penyakit awak.
Mana awak tahu?
Macam mana kalau ada burung gergasi terbang sini
dan patuk mata saya?
Awak boleh gantikan mata saya?
Kenapa awak menyakitkan hati?
Saya tak ada hobi lain
selain menyakitkan hati orang.
Kalau awak tak suka, bunuhlah saya sekarang.
Nanti awak tak sakit hati lagi.
Awak tak boleh diamkah?
Saya banyak makan, banyak buang air dan banyak mengarut
sejak saya kecil lagi.
Apa kata awak tekan Titik Lisan saya supaya tak boleh bercakap?
Tapi saya dengar awak tak boleh bisukan orang lebih daripada sepuluh jam.
Kalau tidak, orang itu akan mati.
Kalau awak mahu tekan titik itu,
awak mesti datang balik setiap sepuluh jam untuk pulihkan saya.
Tentu itu lebih menyusahkan awak lagi.
Banyak juga awak tahu, ya?
Ataupun ada cara lain.
Kalau awak tinggalkan saya, itu yang terbaik.
Nanti awak tak perlu dengar saya membebel lagi.
Baru otak awak akan tenang.
Itulah yang saya mahu buat.
Akhirnya Si Raksasa Hodoh pergi.
Apabila Hua Wuque datang untuk selamatkan saya, dia takkan kacau.
Awak dengar apa saya kata?
Awak kata Hua Wuque akan selamatkan awak.
Mana dia tahu awak ada di sini?
Baiklah. Saya terus terang sajalah.
Saya sangat rapat dengan Hua Wuque.
Kami ada isyarat rahsia.
Kalau dia ada sejauh sepuluh batu dari saya, dia akan dengar.
Saya akan siul isyarat itu agar dia dapat jumpa saya.
Sakitnya.
Sakitnya!
Cepat berdiri dan ikut saya.
Awak tahu tak duit adalah benda paling berkuasa di dunia ini?
Awak tengok semua kedai makan tutup,
tapi duit boleh mengubah segalanya.
Selagi awak sanggup membayar,
mana-mana kedai tentu akan buka pintu dan masak untuk awak.
RESTORAN SANHE
Ini ada kedai makan.
- "Restoran Sanhe"? - Cuba ketuk pintu.
Mereka buat masakan Jiangzhe.
Saya tak makan masakan Jiangzhe.
Kalau yang ini?
ZHEN BEIPING
"Zhen Beiping"?
Tentu mereka masak masakan utara.
Saya tak suka masakan utara.
Kita cari kedai lain.
Kenapa awak tak suka?
Awak telan sajalah.
Mana boleh.
Dengar sini.
Kita boleh khianati kawan-kawan, tapi jangan sesekali khianati perut kita.
Kawan-kawan boleh tinggalkan kita bila-bila masa,
tapi perut kita akan sentiasa bersama kita.
Sebab itu saya cerewet bab makanan.
Daripada saya makan makanan yang saya tak mahu, baik saya mati kebuluran.
Satu dunia takut dengan saya,
tapi kenapa awak tidak?
Saya tahu awak tak boleh bunuh saya.
Buat apa saya takut dengan awak?
Ada lagi kedai makan di sana.
Mari kita tengok.
"Restoran Zhuangyuan, masakan asli Sichuan"?
Saya suka masakan Sichuan. Saya mahu.
Encik Tong, sila masuk.
Kenapa awak tercegat lagi?
Dia hanya bertopeng gangsa, tapi kantung duit dia sangat berat.
Rezeki sudah datang. Takkan awak mahu tolak?
Minta maaf.
Tapi kedai makan kami...
sudah tutup.
"Sudah tutup"?
Saya tak peduli awak tutup atau tidak. Awak masak saja apa dia mahu.
Kalau dia tak dapat apa dia mahu, saya akan bunuh awak!
Seronoknya!
Memang seronok dapat bersama orang yang suka mengarah-arah macam awak.
Pelayan, ambil pesanan saya.
Encik mahu pesan apa?
Tulis semua ini.
Kerabu ayam, sayur sejuk, urat lembu pedas,
khinzir masak sos bawang putih, itik salai teh, sup ekor
dan ikan masak taucu.
Ingat? Awak ingat, bukan? Pergi.
Saya tak boleh makan banyak waktu malam. Satu dua lauk cukuplah.
Hei, keluar balik.
Kami mahu arak juga.
Beri arak Zhuyeqing atau wain Huadiao.
Bawa dalam 10 hingga 15 balang.
Minta maaf.
Tapi semua arak kami sudah habis.
"Sudah habis"?
Kalau sudah habis, carilah tempat lain!
Baik!
RESTORAN ZHUANGYUAN MASAKAN ASLI SICHUAN
Sedapnya.
Kenapa awak tak duduk?
Saya segan kalau saya seorang yang duduk.
Sedapnya lauk-lauk ini.
Marilah rasa sikit.
Baiklah.
Cuba ambil bau sikit.
Sedap, bukan?
Ambil bau sikit.
Awak tak suka tongkeng ayam?
Ini makanan paling lazat atas muka bumi ini.
Bau memang tak menyelerakan, tapi rasanya enak.
Apabila awak gigit, awak akan dengar satu bunyi.
Lemak garing yang meletus dalam mulut.
Apa salah tongkeng ayam dengan awak? Kenapa awak buat begitu?
Awak dengarlah nasihat saya. Lepaskan saya saja.
Jangan seksa diri awak lagi.
Lepaskan awak?
Jangan harap.
Kalau awak mahu lepaskan saya pun, saya tak mahu pergi.
Saya tidur, ada orang jaga. Makan minum saya ditanggung.
Bila lagi saya mahu hidup senang macam ini?
Saya mahu awak hidup selesa sekarang
supaya awak boleh mati dengan lebih terseksa nanti.
Saya takkan rasa terseksa.
Saya sudah fikirkan semuanya.
Daripada saya mati di tangan orang lain, baik saya mati di tangan Hua Wuque.
Bukankah awak bencikan dia?
Kenapa pula?
Ibu-ibu saudara dia yang bunuh mak ayah awak.
Habis, apa kaitannya dengan dia?
Saya mahu tanya.
Kenapa awak beria-ia mahu saya bencikan dia?
Apa saya peduli kalau awak benci dia atau tidak?
Betul.
Awak tak payah peduli pun.
Sebab itu saya tanya kenapa awak beria-ia?
Awak mahu pastikan dia bunuh saya dengan tangan dia sendiri,
tapi awak tak mahu beritahu sebabnya.
Awak tak rasa itu aneh?
Dia bencikan awak dan dia mahu bunuh awak.
Apa yang anehnya?
Mana awak tahu dia bencikan saya?
Dia...
mesti bencikan awak.
Tengok.
Inilah yang buat saya rasa pelik.
Awak dan tuan di Istana Yihua tentu dapat bunuh saya dengan mudah.
Kenapa awak tak bunuh saya saja?
Saya rasa awak tak peduli pun kalau saya mati atau tidak.
Tapi awak bersungguh-sungguh mahu Hua Wuque yang bunuh saya.
Lambat-laun awak akan mati juga.
Siapa yang bunuh awak, itu tak penting.
Tentulah ia penting!
Lagipun, ada kaitan antara semua kejadian ini.
Saya tahu tentu ada sebab yang khusus untuk semua ini.
Cuma saya tak dapat fikirkannya.
Itu rahsia.
Awak takkan tahu.
Apa yang rahsia sangat?
Saya tak percaya hanya awak seorang yang tahu tentang rahsia ini.
Betul tekaan awak.
Ada orang lain yang tahu juga.
Rahsia ini hanya diketahui dua orang,
tapi mereka takkan beritahu awak.
Tuan-tuan di Istana Yihua tentu tahu tentang rahsia ini.
Sudah tentu.
Awak pula baru kata rahsia ini hanya diketahui dua orang.
Tuan di Istana Yihua dua beradik.
Maknanya awak ini...
Yaoyue atau Lianxing?
Jiang Xiaoyu.
Dengar sini baik-baik. Jangan ingat awak pandai sangat.
Tuan.
Kenapa Jiang Xiaoyu tak ada?
Dia ditahan.
Dia tak boleh ke mana-mana.
Siapa yang tahan dia?
Seorang senior bertopeng gangsa.
Namanya Tuan Tong.
Sudah berpuluh-puluh tahun saya dalam dunia pahlawan.
Saya tak pernah dengar sesiapa yang bernama Tuan Tong.
Awak reka cerita, ya?
Saya bercakap benar.
Awak ingat saya akan percayakan awak?
Awak bunuh Jiang Xiaoyu?
Saya hanya jalankan arahan yang diamanahkan.
Saya bercakap benar.
Berani awak tipu saya bulat-bulat. Awak tak takut dibunuh?
Saya pernah berlawan dengan awak.
Saya bukan tandingan awak.
Kalau awak masih tak percaya,
awak bunuhlah saya.
Terjemahan sari kata oleh Nursyazela